The dances
Hula, sasa ve siva dansları
Hula kahiko ve ʻauana, oturarak yapılan Samoa sasa dansı, zarif siva ve ateş bıçağı: her dansın ne olduğu ve masanızdan onları nasıl ayırt edeceğiniz.
Luau'yu rezerve edin ↗Hızlı yanıt
Hula Hawaiʻi'ye özgüdür: kahiko, ilahi ve davullar eşliğinde yapılan daha eski üsluptur; ʻauana ise gitar ve ʻukulele eşliğinde söylenen daha yeni üsluptur. Bir Polinezya gösterisindeki diğer danslar başka adalardan gelir. Sasa, genellikle oturarak yapılan, hızlı el çırpmalarından oluşan bir Samoa grup dansıdır; siva, en güzel biçimi taualuga olan zarif Samoa dansıdır; siva afi ise Samoa ateş bıçağı dansıdır. Her biri farklı bir şey anlatır, bu yüzden her biri izlenmeye değerdir.
Hula bir hikâye anlatır
Hula, bir mele'yi, yani bir şarkıyı ya da ilahiyi ifade eden Hawaiʻi dansıdır. Anlamın büyük kısmını dansçının elleri taşır: bir hareket esintide sallanan bir ağacı, okyanusta bir dalgayı ya da sevgi veya özlem gibi bir duyguyu temsil edebilir. Ayaklar ve kalçalar, Hawaiʻi dilinde adları olan temel bir adım dağarcığından yararlanır. Hula oturarak ya da ayakta dans edilebilir. Tahiti'den Tonga ve Yeni Zelanda'ya kadar başka adaların da benzer dansları vardır, ancak hula'nın kendisi Hawaiʻi'ye aittir. Bir hula'nın ne anlattığını en hızlı kavramanın yolu kalçalara değil ellere bakmaktır.
Kahiko: eski üslup
Hula kahiko, Batılılarla temas öncesinde dans edilen biçimdir. İlahiler ve aralarında ipu adı verilen su kabağı davulu ile derisi köpekbalığı derisi olan kutsal pahu'nun bulunduğu geleneksel çalgılar eşliğinde icra edilir. Pek çok kahiko bir tanrıyı, tanrıçayı ya da bir şefi onurlandırmak için bestelenmiştir ve üslup, pāʻū adı verilen sarılmış etek gibi geleneksel kıyafetlerle birlikte genellikle sade ve gösterişsizdir. 1820'de gelen Amerikalı Protestan misyonerler hula'yı kınadı ve 1830'da Kraliçe Kaʻahumanu halka açık gösterileri yasakladı. Sanatlar, 1874'ten 1891'e kadar hüküm süren ve onları teşvik eden Kral Kalākaua döneminde yeniden canlandı.
ʻAuana: daha yeni üslup
Hula ʻauana, 19. ve 20. yüzyıllarda hula'nın Batı müziği ve Hristiyan ahlakıyla buluşmasından doğdu. ʻAuana, sürüklenen anlamına gelir. Şarkılar ilahi olarak değil, genellikle majör tonda bir ana vokal eşliğinde, kolayca taşınabilen telli çalgılarla — gitar, ʻukulele, kontrbas — söylenir. Kostümler daha Batılı görünümlüdür, çoğunlukla kadınlar için elbiselerdir ve konular her şey olabilir: insanlar, yerler, olaylar ya da sadece bir duygu. Luau'da tatlı bir melodi ve saçlarda çiçeklerle gelen bir dans bu aileye aittir.
Sasa: Samoa'nın oturarak icra edilen ritmi
Sasa, her yaştan insanın genellikle gruplar halinde ve çoğunlukla oturarak icra ettiği bir Samoa halk dansıdır; ancak bazı bölümlerinde ayakta durmak gerekebilir. Kelime "vurmak" anlamına gelir ve dans, hassas, ritmik el çırpmaları ile hızlı el hareketleri üzerine kuruludur. Her jest, sudaki balıkların hareketinden yemek pişirmeye, temizliğe ya da kano kürek çekmeye kadar Samoa yaşamından bir şeyi yansıtır ve dansçılar ne kadar birlikte hareket ederse etki o kadar güçlü olur. Sasa, liderin gruba başlarını eğmelerini söyleyen "tulolo" çağrısıyla başlar. Tüm sıranın birlikte yön değiştirdiği ana dikkat edin.
Siva ve taualuga
Siva Samoa basitçe Samoalı dansı anlamına gelir ve geleneksel formu, kolların ve ellerin incelikle ve nazikçe hareket ettiği bir zarafet talep eder. En ünlü siva, Samoa performansının zirvesi olarak kabul edilen taualuga'dır. Adı, bir ev inşa ederken en üstteki kirişin sabitlendiği son aşamadan gelir ve böylece tamamlanmayı işaret eder: genellikle bir gecenin görkemli finali ya da bir düğündeki son danstır. Gelenek onu bir şefin çocuğuna vermiştir; çocuk onu tapa kuşakla bağlanmış ince dokunmuş bir hasırla örtünmüş olarak dans ederdi.
Siva afi: ateş bıçağı
Ateş bıçağı dansı, Daytona gösterisini kapatan Samoa sanatıdır. Kökeni, bir savaşçının savaş sopasını çevirip fırlatarak ve yakalayarak becerisini sergilediği ailao geleneğine dayanır; ilk ateş bıçakları ise iki ucu havluyla sarılıp ateşe verilen palalardı. Bir dansçı tek bıçak kullanabileceği gibi dört bıçağa kadar da kullanabilir. 1992'den bu yana her yıl mayıs ayının üçüncü haftasında bir dünya ateş bıçağı şampiyonası düzenlenmekte olup Tahiti, Tonga ve Fiji'deki gösteriler de bu geleneği benimsemiştir.
Masada onları birbirinden ayırt etmek
Göreceklerinizin çoğunu üç soru ayırt eder. Müzik davullarla mı ilahi gibi söyleniyor, yoksa telli çalgılarla mı? İlahi ve davul hula kahiko'yu, şarkı ve ʻukulele ise ʻauana'yı işaret eder. Dansçılar oturmuş ve sıkı bir uyum içinde el çırpıyor mu? Bu büyük ihtimalle bir sasa'dır. Bir dansçı akıcı kollarla yavaşça hareket ederken diğerleri izliyor mu? Siva'yı düşünün. Sonra ışıklar söner ve bıçak alev alır, geriye hiçbir şüphe kalmaz. Akşamınızda hangi dansları göreceğiniz sahne sanatçılarının kararıdır, öyleyse bunu bir programdan çok sahneyi okumanın anahtarı olarak görün.
Kaynaklar