Eet eilandgerechten terwijl de vuurmessen door de lucht vliegen

Lees de avond

Acht gebruiken die een luau overneemt

Dit is niet de volgorde van de show, die aan de artiesten toebehoort en verandert. Het is een korte woordenlijst van de Hawaiiaanse en Samoaanse gebruiken waarop een Polynesische dinershow voortbouwt, zodat de avond vanaf uw tafel gemakkelijker te volgen is.

Lei Het welkomHawaï

Een bloemenslinger, meestal van verse bloemen, bladeren, varens of zaden, gedragen om de nek. Lei worden gegeven om iemand te eren, en het gebruik om er een om te hangen bij bezoekers die in Hawaï aankomen of vertrekken, heeft ze in heel de Verenigde Staten bekendgemaakt. Huladansers dragen ze als hoofdtooien, kettingen en enkelbanden, en 1 mei is uitgeroepen tot Lei-dag.

ʻAwa en ʻava De komHawaï · Samoa

Kava, een drank gemaakt van de wortel van een Pacifische peperplant, heet ʻawa in het Hawaïaans en ʻava in het Samoaans. Op Samoa behoort de ʻava-ceremonie tot de belangrijkste gebruiken: een plechtig delen van de drank, met toespraken en een strikte volgorde van wie als eerste drinkt, gemengd in een houten kom die tanoa wordt genoemd. In het oude Hawaï werd ʻawa aan de goden van de hula aangeboden in ruil voor kennis en inspiratie.

Imu en umu De ovenHawaï · Samoa

De Hawaïaanse imu is een aarden oven: een kuil bekleed met verhitte stenen en bananenbladeren, waarin eten wordt bedekt en urenlang gaar gestoofd. Er een bouwen was zwaar werk, dus werd hij bewaard voor bijzondere gelegenheden. Op deze manier koken heet kālua. Samoa's umu werkt op dezelfde manier maar ligt meestal boven de grond, en is daar nog steeds een alledaagse manier om eten te roosteren.

Hula kahiko De oude stijlHawaï

Hula zet de woorden van een gezang of lied om in beweging. Kahiko is de vorm van vóór het westerse contact, gedanst op gezang met oude instrumenten zoals de kalebasdrum die ipu heet. Veel kahiko eren een god of een chief, en de stijl is vaak sober. Missionarissen die in 1820 aankwamen, veroordeelden de hula en openbare optredens werden in 1830 verboden; koning Kalākaua moedigde de oude kunsten weer aan tijdens zijn regeerperiode, van 1874 tot 1891.

Hula ʻauana De nieuwere stijlHawaï

De naam ʻauana betekent dwalen of zweven, en dit is de hula zoals die veranderde onder westerse invloed in de 19e en 20e eeuw. Er wordt op gezongen met gitaar, ʻukulele en contrabas, en de kostuums neigen naar jurken in plaats van bladeren. In beide stijlen vertellen de handen het verhaal: een boom die wiegt in de wind, een golf in de oceaan, een gevoel zoals verlangen.

Sasa Zittend ritmeSamoa

Een Samoaanse groepsdans, meestal zittend uitgevoerd, gebouwd op snelle, precieze klappen en handbewegingen. Het woord betekent slaan. Elk gebaar staat voor iets uit het dagelijks leven, zoals peddelen in een kano, koken of schoonmaken, en de hele rij moet als één bewegen. De oproep tulolo van een leider zegt de groep dat ze het hoofd moeten buigen.

Siva en de taualuga GratieSamoa

Siva is het Samoaanse woord voor dans, en de traditionele siva vraagt bovenal om gratie, waarbij armen en handen subtiel bewegen. Het hoogtepunt is de taualuga, genoemd naar de laatste fase van de bouw van een huis, wanneer de bovenste dakbalk wordt bevestigd. Deze dans sluit vaak een feest af en van oudsher danste de dochter of zoon van een chief hem.

Siva afi VuurSamoa

De vuurmessendans. Een danser laat een mes met brandende uiteinden ronddraaien, gooit het op en vangt het weer op, soms met één mes en soms met wel vier. De dans stamt af van de ailao, het vertoon van krijgers met een strijdknots. Sinds 1992 wordt elk jaar in de derde week van mei een wereldkampioenschap vuurmessendansen gehouden, en de dans is nu te zien in eilandershows van Tahiti tot Hawaiʻi.

Bronnen: Wikipedia's artikelen over de lūʻau, de lei, kava en de Samoaanse ʻava-ceremonie, de aarden oven en kālua, hula, sasa, Siva Samoa, de taualuga en het vuurmes.